| مرامنامه اتحاد مقدس
شرحی برحدیث ولایت حمیدرضا ترقی
«لازم است به شما مردم باوفا و سرافرازان ایران عرض شود که از جمله اصولی ترین امور دراین برهه . اصرار بر وحدت کلمه و اتحاد مقدس در همه ی سطوح مردم و مسئولان و در تمام عرصه ها برای تحقق آرمانهای بلند انقلاب اسلامی و تامین عزت و استقلال ایران عزیز خصوصا در برابر دشمن جنایتکار و حیله گر آمریکاست ( آیه الله سید مجتبی حسینی خامنه ای
26/ 4/ 1405)»
تفاوت اتحاد مقدس و وفاق
«اتحاد مقدس» صرفاً یک توافق سیاسی یا همراهی موقت میان جریانها نیست؛ بلکه یک تعهد فراگیر ملی، ارزشی و تمدنی برای صیانت از وحدت کلمه، حفظ انسجام اجتماعی، تقویت اعتماد عمومی، و مقابله با دشمنان ملت ایران است.در این نگاه، وفاق میتواند نوعی هماهنگی موضوعی و مقطعی باشد، اما اتحاد مقدس یک نظام پایدارِ رفتار جمعی است که باید همهی سطوح جامعه را دربرگیرد: مردم، مسئولان، نخبگان، رسانهها، فعالان فرهنگی و سیاسی، و نهادهای حاکمیتی
.بخش اول: مبانی و اصول بنیادین
اصل ۱: اصالت وحدت کلمه
وحدت کلمه، شالودهی بقا و پیشرفت ملت ایران است.هر رفتار، گفتار و تصمیمی که به شکستن این وحدت بینجامد، مغایر با مرامنامه اتحاد مقدس است
.اصل ۲: تقدم منافع ملی بر منافع جناحی
در مسائل سرنوشتساز کشور، منافع ایران اسلامی، عزت ملی، استقلال سیاسی و امنیت اجتماعی بر هر ملاحظهی جناحی، فردی و مقطعی مقدم است.
اصل ۳: دشمنشناسی و هوشیاری
اتحاد مقدس زمانی معنا دارد که در برابر دشمن بدعهد، زورگو و جنگافروز، ملت دچار غفلت نشود.هر نوع سادهسازی تهدید، عادیسازی بدعهدی، یا دوقطبیسازی داخلی به نفع دشمن، وخلاف این مرام است.
اصل ۴: پیوند ایمان، عقلانیت و مسئولیت
اتحاد مقدس نه احساسزدگی صرف است و نه صرفاً مصلحتاندیشی سیاسی؛ بلکه ترکیبی از ایمان، بصیرت، عقلانیت، مسئولیتپذیری و اخلاص است.
«همانگونه که پیش از این مکررا و موکدا تذکر داده شد . صیانت از وحدت و پرهیز از تفرقه و تنازع . اختلافات سیاسی
وبرجسته کردن تفاوتهای اجتماعی وظیفه همگانی است والبته نقش میئولان و عناصر دلسوز و دلباخته ی انقلاب و امام و رهبر شهید در انسجام و یکپارچگی کشور مهم تر و حساس تر است » آیه الله امام سید مجتبی حسینی خامنه ای 26/4
بخش دوم: الزامات راهبردی تحقق اتحاد مقدس
الزام ۱: صیانت از وحدت در همه سطوح
مردم، مسئولان و نخبگان باید از هر سخن و رفتاری که شکاف اجتماعی ایجاد میکند پرهیز کنند.اختلافنظر طبیعی است، اما نباید به دشمنی، حذف، تخریب و ستیز تبدیل شود.
الزام ۲: پرهیز از برجستهسازی شکافهای اجتماعی
تفاوتهای قومی، مذهبی، طبقاتی، سیاسی و نسلی نباید به ابزار قطبیسازی جامعه تبدیل شود.رسانهها، احزاب و فعالان اجتماعی موظفاند در بازنمایی اختلافات، مصالح کلان کشور را رعایت کنند.
الزام ۳: نقدِ اصلاحگرانه، نه تخریبگر
انتقاد حق و بلکه ضرورت است؛ اما باید با نیت اصلاح، زبان محترمانه، دقت در نسبتها و رعایت عدالت همراه باشد.نقدی که بیپایه، هیجانی، یا مبتنی بر اتهامزنی باشد، به انسجام ملی آسیب میزند
.الزام ۴: پرهیز از ظلم به بیگناه
در فرآیند نقد و مطالبهگری، نباید برای اثبات ادعاها به آبروی افراد بیگناه لطمه زد.مرز میان «نقد عملکرد» و «اتهام به اشخاص» باید روشن و دقیق باشد
.الزام ۵: حفظ اعتماد عمومی همراه با نظارت
اعتماد به مسئولان دلسوز ضروری است، اما این اعتماد نباید به تعطیل شدن نظارت، شفافیت و پاسخگویی بینجامد.اتحاد مقدس، همزمان حمایت مسئولانه و مطالبهگری منصفانه را میطلبد.
الزام ۶: نقش ویژه مسئولان در انسجام
مسئولان سه قوه و نهادهای مؤثر، بار اصلی حفظ همبستگی را بر دوش دارند.هر نوع گفتار یا رفتار مسئولانه باید به تقویت امید، آرامش اجتماعی و اعتماد ملی منجر شود.
الزام ۷: ندادن علامت ضعف به دشمن
منازعات داخلی، افشاگریهای بیموقع، رقابتهای فرساینده و نمایش اختلافات، دشمن را به طمع میاندازد.بازدارندگی ملی فقط نظامی نیست؛ انسجام اجتماعی نیز بخشی از قدرت بازدارنده است.
الزام ۸: تقدم مصالح جمعی بر خودنمایی سیاسی
خودنمایی، بهرهبرداری جناحی از بحرانها، و تبدیل مسائل ملی به ابزار رقابت انتخاباتی، با اتحاد مقدس ناسازگار است.هر کنش سیاسی باید سنجیده شود که آیا به خیر عمومی میانجامد یا به فرسایش سرمایه اجتماعی.
الزام ۹: همافزایی نهادها و پرهیز از موازیکاری مخرب
نهادهای فرهنگی، رسانهای، آموزشی، اجرایی و قضایی باید در مسیر تقویت اعتماد، امید و انسجام هماهنگ عمل کنند.تعارضهای سازمانی و پیامهای متناقض، سرمایهی اجتماعی را فرسوده میکند.
الزام ۱۰: تداوم جهاد تبیین و آگاهیبخشی
اتحاد مقدس بدون اقناع عمومی و تبیین درست، پایدار نمیماند.نخبگان و رسانهها باید با زبان روشن، دقیق و منصفانه، حقیقت تهدیدها و ضرورت وحدت را برای جامعه بیان کنند.
«ممکن است کسانی با اخلاص تمام و از سر خیرخواهی .انتقاداتی نسبت به عملکرد بعضی از مسئولین داشته باشند . به نظر بنده درعین اینکه این اهتمام و نگرانی ایشان برای نظام همچون اشخاص خودشان . سرمایه ی ارزشمندی بشمار می آید وفی نفسه امری مطلوب قلمداد می شود. این عزیران که بعضی از ایشان از زمره ی پیشروان بصیرت هستند باید مراقب باشند تا این رویکرد . اولا ظلمی را بر بی گناهی روا ندارد که آن خود منشاءمحرومیت از برکات و عنایات میگردد.و ثانیا موجب شکست در وحدت و انسجام اجتماعی نگردد. که با حفظ این جهات انتقادها موجب رونق و شکوفائی امور خواهد شد . دشمن نباید هیچ علامت ضعفی و از جمله این ضعف را از مادریافت کند .که هرگاه ما این مراقبت ها را بطور کامل مراعات نماییم او به ناچار رو به هزیمت خواهد گزارد .امام سید مجتبی حسینی خامنه ای 26/4/1405 »
بخش سوم: اصول رفتاری برای کنشگران اجتماعی و سیاسی
۱ . برای مردم
حفظ آرامش اجتماعی- پرهیز از شایعهپذیری- مطالبهگری مسئولانه- حمایت از منافع ملی در بزنگاهها
۲ . برای مسئولان
شفافیت پاسخگویی -پرهیز از اختلافافکنی -تقویت امید عمومی -رفتار هماهنگ و همافزا
۳ . برای نخبگان
تولید تحلیلهای دقیق و منصفانه -خودداری از هیجانیسازی جامعه -ترجیح منافع بلندمدت کشور بر منافع کوتاه مدت کمک به تبیین و آرامسازی فضای عمومی
۴. برای رسانهها
پرهیز از دامنزدن به شکافها - تقدم حقیقت بر جنجال - روایتگری مسئولانه - تقویت همبستگی و اعتماد اجتماعی
بخش چهارم: شاخصهای سنجش تحقق اتحاد مقدس
اتحاد مقدس زمانی محققشده تلقی میشود که:
• اعتماد عمومی حفظ وتقویت شود
• اختلافات به دشمنی و انشقاق تبدیل نشود
• نقدها منصفانه، مستند و اصلاحگرانه باشند
• مسئولان در جهت همافزایی حرکت کنند
• دشمن از داخل کشور، نشانه ضعف دریافت نکند
• جامعه در برابر بحرانها، آرام، هوشیار و منسجم بماند
• گفتمان عزت، استقلال و مقاومت در افکار عمومی پایدار شود
بخش پنجم: میثاق نهایی
ما امضاکنندگان این مرامنامه، ملتزم میشویم که:
وحدت ملی را بر منازعه ترجیح دهیم - نقد را ابزار اصلاح بدانیم نه تخریب - از بیگناهی دفاع کنیم و به کسی ظلم نکنیم - به دشمن علامت ضعف ندهیم - منافع ایران اسلامی را بر مصلحتهای زودگذر مقدم بداریم - در مسیر عزت، استقلال و اقتدار کشور، همدل و همجهت بمانیم |