| متن پیام رهبر انقلاب بمناسبت روز کارگر و معلم
بسم الله الرّحمن الرّحیم
دو روزِ یازدهم و دوازدهم اردیبهشت، روزهایی است که در آن از مقام کارگر و منزلت معلّم تقدیر بهعمل میآید. فارغ از تجلیل زبانی و نمادین که بهنوبهی خود، کار بجا و صحیحی است، پیشرفت هر کشوری رَهینِ دو بال علم و عمل است. معلّم در اولین مرحلهی تحقق از این مقصود نقشآفرینی میکند.
مسئولیت خطیر آموزشِ دانش، افزایش مهارت، و بخش مهمی از رشد بینش و قالبریزی هویت نسل آینده برعهدهی او است. دانشآموزان و دانشجویان و طلّابی که در کنار هر معلّمی رشد میکنند، در آینده نهچندان دور، مهارتهای آموخته و دانشهای یادگرفته خود را بهکار بسته و اِی بسا در خُلقوخو و رفتار و گفتار خود در انواع عرصهها از محفل گرم خانواده تا محیط کار و کوچه و خیابان، چون آینهای، نمایشدهندهی رفتارها و گفتارهای معلّمین خود خواهند بود.
از سوی دیگر، عرصهی کار، صحنهی وسیعی است بهوسعت کشور که از داخل خانهها، ادارات و واحدهای کسب و کار و مساجد گرفته تا مزارع و کارگاهها و کارخانهها و معادن و انواع زیادی از مشاغل خدماتی کشیده میشود. هرچقدر این پهنهی وسیع از دو عنصر سختکوشی و تعهّد که از ارکانِ هر توفیق بزرگی بشمار میروند بیشتر بهرهمند باشد، پیشرفتگی کشور، بیشتر و بهتر تضمین میگردد.
میدانیم یک کارگر در پرتو تعهّد و حُسنِ عمل، گاه آنچنان جایگاهی مییابد که شایسته است همچون دست پُرمهر معلّم و مربّی، بر دست توانا و هنرمند او هم بوسهی تشکّر و امتنان زده شود. این البته امری است که از دامان اولین مربّیان هر کسی، یعنی پدر و مادر او و پس از آن از درک محضر معلّم قابل تأمین است.
اینک که جمهوری اسلامی ایران بعد از بیش از چهلوهفت سال مجاهدت، با تکیه به فضل الهی در نبرد نظامی با دشمنانِ پیشرفت و تعالی خود، بخشی از توانمندی چشمگیر خود را به جهانیان ثابت کرده است، در مرحلهی جهاد اقتصادی و فرهنگی نیز باید آنان را ناامید کرده و شکست دهد.
معلّمان، مؤثرترین حلقه در نبرد فرهنگی و کارگران از مؤثرترین عناصر در نبرد اقتصادی خواهند بود؛ بهطوریکه میتوان ادعا کرد که این دو، به منزلهی ستون فقرات عرصهی فرهنگ و اقتصاد هستند. از این رو لازم است به اهمیت جایگاه خاص خود و فراتر از یک شغل -که در قبال فعالیت در آن، دستمزدی دریافت میشود- بخوبی واقف باشند.
همچنانکه باید به موازات این امر، توجه داشت که تجلیلهای زبانیِ سالیانه یا هر چند وقت یکبار، گرچه بجا و مناسب است ولی قدردانی از تلاشهای این دو قشر باید عمیقتر و عملیتر از این حد باشد. بنده تصور میکنم همانطور که ملّت عزیز ایران با حضور در میادین و خیابانها از نیروهای نظامی کشور خود حمایتی درخور بهعمل میآورند، شایسته است در یاری کردن معلّمان و کارگران هم پشتیبانی قویای از خود نشان دهند.
از جمله باید تعامل خانوادههای دانشآموزان و دانشجویان در ادارهی مدارس و دانشگاهها، بیشتر از پیش فراهم شود، و همچنین باید با اولویت دادن به مصرف کالاهای ساخت داخل کشور از کارگرانِ مولّد پشتیبانی نموده و بخصوص صاحبان کسب و کارهای آسیبدیده، تا حدّ ممکن از تعدیل نیرو و جُداسازی نیروی کار خود، چه در واحدهای تولیدی و چه واحدهای خدماتی اجتناب نمایند و بلکه هر کارگری را بهمنزلهی ثروت آن واحد تولیدی و خدماتی، منظور دارند؛ و البته دولت محترم هم در حدّ مقدور از این عملِ خیرخواهانه حمایت نماید.
ایران عزیز، همچنان که در پی سالها تلاش در جایگاه یک قدرت نظامی ظاهر شده، انشاءالله و به فضل الهی با ترسیم خطوط هویت ایرانی اسلامی و رسوخ هر چه بیشتر آن در اذهان و نفوس جوانان این کشور به دست مربّیان و معلّمین، و با اولویت دادن به مصرف کالاهای تولید داخل که نتیجهی تلاش کارگران زحمتکش ایرانی است، مسیر عبور بهسوی قلّههای پیشرفت و تعالی را خواهد پیمود، و این البته با دعای خیر و وِساطت سرورمان عجّلالله تعالی فرجهالشریف هر چه سریعتر و بهتر صورت خواهد پذیرفت، بِاِذنِالله تعالی.
والسّلام علیکم و رحمتالله و برکاته
سیّدمجتبی حسینی خامنهای
۱۱/اردیبهشت/۱۴۰۵
مدل پیشرفت ایران درنبردهای آینده
شرحی برحدیث ولایت حمیدرضا ترقی
دو روزِ یازدهم و دوازدهم اردیبهشت، روزهایی است که در آن از مقام کارگر و منزلت معلّم تقدیر بهعمل میآید. فارغ از تجلیل زبانی و نمادین که بهنوبهی خود، کار بجا و صحیحی است، پیشرفت هر کشوری رَهینِ دو بال علم و عمل است. معلّم در اولین مرحلهی تحقق از این مقصود نقشآفرینی میکند.11/2/1405مقام معظم رهبری حضرت آیه الله سید مجتبی حسینی خامنه ای
پیامی فراتر از یک تبریک
در روزهایی که جهان به پیچیدهترین جدالهای خود خو کرده است، رهبر معظم انقلاب با پیامی راهبردی، "روز کارگر" و "روز معلم" را نه تنها بهانهای برای تقدیر، که سکوی پرتابی برای بازتعریف مدل پیشرفت ایران در نبردهای آینده دانستند
. این پیام، فراتر از یک تبریک سالانه، نقشهی راهی برای عبور از موانع فعلی و ترسیم افقهای روشنتر است. این نقشه را در سه محور اصلی بررسی میکنیم ان شاالله
１. بازسازی جایگاه اجتماعی
رهبر انقلاب به صراحت اشاره میکنند که "تجلیل زبانی و نمادین" گرچه لازم است، اما کافی نیست. این جمله، زنگ هشداری است برای نظام ارزشی جامعه. معلم: دیگر یک شغل نیست، یک "معمار هویت" است. ایشان تأکید میکنند که «رشد بینش و قالبریزی هویت نسل آینده» بر عهدهی معلم است. این یعنی تربیت نسل آینده، نه فقط انتقال دانش، بلکه کاشت بذر اخلاق، هویت ایرانی-اسلامی و روحیه مقاومت است. این «هویتسازی»، همان خط مقدم «نبرد فرهنگی» است که رهبری به آن اشاره میکنند. اگر جامعهایی هویت خود را گم کند، در برابر هجمههای فرهنگی، بیدفاع خواهد ماند
. کارگر: او نیز فراتر از یک تولیدکننده، «ثروت ملی» و «ستون فقرات نبرد اقتصادی» است. رهبری از «بوسه تشکر و امتنان بر دست توانا و هنرمند» او سخن میگویند. این یعنی تقدیر از کارگر باید از سطح شعار به سطح حمایت عملی و فرهنگ سازی برسد. در یک کشور تحریمزده، هر کارگر مولد، یک «سرباز اقتصادی» است که با هر محصول ساخت داخل، یک گلوله به سنگر تحریم شلیک میکند.
2.تغییر میدان نبرد
رهبری با اشاره به «توانمندی چشمگیر» ایران در نبرد نظامی، تأکید میکنند که این توانمندی باید در «جهاد
اقتصادی و فرهنگی» نیز به جهانیان ثابت شود. استراتژی جدید: این یعنی ما از مرحلهی دفاع و اثبات قدرت
بازدارندگی نظامی، وارد فاز «حملهی نرم» و «سازندگی سخت» شدهایم. دشمنان ما در نبرد نظامی ناکام ماندند،
اما پروژهی «ناامیدسازی» و «تخریب از درون» را در دستور کار دارند.
دو ستون فقرات: در این نبرد جدید، «معلمان» و «کارگران» ستون فقراتاند. معلم با هویتبخشی و بصیرتافزایی،
سدّی در برابر «ناامیدی فرهنگی» میسازد و کارگر با تولید و خودکفایی، سدی در برابر «فشار اقتصادی». این
دو، به مثابه دو بازوی قدرتمند ایران، باید در هماهنگی کامل عمل کنند.
3. از مردم تا مسئولین
پیام رهبر انقلاب، فقط یک توصیه نیست؛ یک «مطالبه» است، هم از مردم و هم از مسئولین.
نقش مردم: ایشان به صراحت از «پشتیبانی قوی ملت» از معلمان و کارگران سخن میگویند، «همانند حمایت از
نیروهای نظامی». این جمله، عمق استراتژیک دارد. همانطور که مردم در روزهای سخت کنار مدافعین امنیت
ایستادند، امروز باید کنار معماران هویت و سازندگان اقتصاد نیز بایستند. «تعامل خانوادهها در اداره مدارس» و
«اولویت دادن به مصرف کالاهای ساخت داخل»، مصداقهای عملی این پشتیبانی هستند. هر خرید کالای ایرانی، نه
تنها حمایت از کارگر است، بلکه پدافند غیرعامل در برابر جنگ اقتصادی نیز محسوب میشود.
نقش دولت و کارفرما: «اجتناب از تعدیل نیرو» و «حمایت از کسبوکارهای آسیبدیده» از سوی دولت، وظیفهایی
حیاتی است. رهبری تأکید میکنند که هر کارگر، «ثروت آن واحد تولیدی و خدماتی» است. این نگاه، فراتر از رابطه
کارفرما-کارگر، یک «نگاه سرمایهایی» به نیروی انسانی است. در شرایط فعلی، از دست دادن حتی یک نیروی کار
متخصص، ضربهای به پیکرهی اقتصاد ملی است.
جمعبندی: پیام رهبر انقلاب، یک «نقشه راه ملی» است. ایران عزیز، با تکیه بر توانمندیهای نظامی، مسیر «ظهور
قدرت» را طی کرده است. اکنون نوبت آن است که با «رسوخ هویت ایرانی-اسلامی» در اذهان جوانان به دست
معلمان، و با «اولویت دادن به تولید داخلی» به دست کارگران، مسیر «عبور بهسوی قلههای پیشرفت و تعالی» را
بپیماید. این مسیر، نه با شعار، که با «اقدام عملی»، «هماهنگی ملی» و «توکل به فضل الهی» میسر خواهد شد
. دعای خیر و وساطت ولیعصر (عج) نیز، راهگشای این حرکت بزرگ است. در نهایت، پیشرفت واقعی زمانی محقق
میشود که :
قلم معلم، اندیشه را شکوفا کند و بازوی کارگر، چرخ اقتصاد را بچرخاند. این دو، نه فقط «شغل»، که «رسالت» و «جهاد» هستند. |